Poem

“بیا کہ قاعدۂ آسماں بگردانیم”

بیا کہ قاعدۂ آسماں بگردانیم
قضا بگردش رطل گراں بگردانیم

اگر ز شحنہ بود گیر و دار نیندیشیم
وگر ز شاہ رسد ارمغاں بگردانیم

اگر کلیم شود ہمزباں سخن نکنیم
وگر خلیل شود میہماں بگردانیم

بجنگ باج ستاناں شاخساری را
تہی سبد ز در گلستاں بگردانیم

بہ صلح بال فشاناں صبحگاہی را
ز شاخسار سوی آشیاں بگردانیم

ز حیدریم من و تو ز ما عجب نبود
گرآفتاب سوی خاوراں بگردانیم

Related poems